പണ്ഡിതന്മാർ പറഞ്ഞു: “ഖുർആനിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ സൂറത്ത് ‘ഇന്നാ അഅ്തൈനാക്കൽ കൗസർ’ ആകുന്നു. അതിലെ വചനങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനോ വലിപ്പത്തിനോ തുല്യമായ ഓരോ വചനവും /ആയത്തും അല്ലെങ്കിൽ വചനങ്ങളുടെ കൂട്ടവും അത്ഭുതസിദ്ധിയുള്ളതാണ്. കൂടാതെ, മുമ്പ് വിശദീകരിച്ചതുപോലെ ആ സൂറത്തിനകത്ത് തന്നെ നിരവധി മുഅ്ജിസത്തുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.”
ശൈഖ്(റ) പറഞ്ഞു: “സൂറത്തുൽ കൗസറിലെ വാക്കുകൾ നിങ്ങൾ എണ്ണുകയാണെങ്കിൽ അത് പത്തിനും പത്തൊമ്പതിനും ഇടയിലുള്ള എണ്ണം വാക്കുകളാണെന്ന് കാണാം. ഖുർആനിലെ ആകെ വാക്കുകൾ ഏകദേശം 77,934 ആണെന്ന് ചിലർ കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ അത്ഭുതസിദ്ധിയുള്ള ഓരോ ഖണ്ഡങ്ങളുടെയും എണ്ണം ഏകദേശം 7,000 വരും. ഇതിനെ എട്ട് വശങ്ങൾ കൊണ്ട് ഗുണിച്ചാൽ അത് 56,000 മുഅ്ജിസത്തുകളാകും. ഇതിനോട് മൂന്ന്, നാല്, അഞ്ച്, ആറ് എന്നീ വശങ്ങളിലുള്ള വലിയൊരു വിഭാഗം കൂടി ചേർത്താൽ ഖുർആനിലെ ആകെ മുഅ്ജിസത്തുകൾ 60,000 അല്ലെങ്കിൽ അതിലധികമായി എത്തും.”
ഖാളി(റ) വീണ്ടും പറഞ്ഞു: “ഇതാണ് പ്രവാചകന്മാരുടെ മുഅ്ജിസത്തുകൾ. സയ്യിദ് മുഹമ്മദ് വഫാ(റ) പാടിയത് എത്ര മനോഹരമാണ്: “തിരുനബിﷺക്ക് ഖുർആൻ എന്ന മുഅ്ജിസത്തുണ്ട്. അത് കേവലം ഒരു ഗ്രന്ഥശേഖരമല്ല. മറിച്ച് സന്മാർഗ്ഗത്തെ ഏറ്റവും വ്യക്തമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന വചനങ്ങളുടെ സമുച്ചയമാണ്.”
“അല്ലാഹുവിന്റെ അനാദിയായ, പരിശുദ്ധമായ ഗുണവിശേഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകളാണത്. അതിന് വിപരീതങ്ങളില്ല.”
“അത് സാഹിത്യലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന അത്യുന്നതമായ പ്രബോധനമാണ്. അതിലെ മുഅ്ജിസത്തുകൾക്ക് എണ്ണമില്ല.”
“ദിവ്യസന്ദേശത്തിന്റെ ആത്മാവിനാൽ അത് അലംകൃതമാണ്. വിശ്വാസത്തിന്റെ അറുത്തുമാറ്റാനാവാത്ത ശക്തമായ ഉടമ്പടികളാണത്.”
“സാഹിത്യത്തിലെ പ്രഗത്ഭർ പോലും അതിന്റെ മുന്നിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; അവർ നാവേറെയുള്ളവരാണെങ്കിലും ഖുർആനിനോട് എതിരിടാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചില്ല.”
ഇമാം സർഖുസ്തി(റ) ഇപ്രകാരം പാടി:
> “ഭാഷാപ്രയോഗത്തിന്റെ സുവർണ്ണകാലത്ത് സാഹിത്യ നായകന്മാർ ദിവ്യസന്ദേശത്തിന് മുന്നിൽ അശക്തരായി; അവരുടെ തന്ത്രങ്ങളെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടു.”
> “അതിലെ ജ്ഞാനത്തിന് തുല്യമായ ഒരു അധ്യായം കൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത് കേൾക്കുന്ന മാത്രയിൽ തന്നെ അവർ പരാജയം സമ്മതിച്ചു.”
> “അശുദ്ധനായ ഒരു നുണയൻ അഥവാ മുസൈലിമ അതിനെ എതിർക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; പക്ഷേ ആ വിഡ്ഢിക്ക് അതിന് സാധിച്ചില്ല, അവൻ വിജയിച്ചതുമില്ല.”
> “അസംബന്ധങ്ങളും കളവുകളും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു അവന്റെ വരികൾ; പിഴച്ചവരും അറിവില്ലാത്തവരുമായിരുന്നു അവന്റെ അനുയായികൾ.”
> “അവന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നവർക്ക് അത് അറപ്പുണ്ടാക്കി; അതിൽ അശക്തതയും മടുപ്പും പ്രകടമായിരുന്നു.”
തുടർന്നുള്ള വരികളിൽ ഖുർആനിന്റെ പ്രകാശത്തെയും സത്യനിഷേധികളുടെ അന്ധതയെയും വിഗ്രഹാരാധനയുടെ നിരർത്ഥകതയെയും കവി വർണ്ണിക്കുന്നുണ്ട്.
> ഖുർആനിന്റെ മുഅ്ജിസത്തിന്റെ അളവ്
ഖുർആനിന്റെ എത്ര ഭാഗം ചേരുമ്പോഴാണ് അതൊരു മുഅ്ജിസത്താവുക എന്നതിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്:
* ചില മുഅ്തസിലുകൾ: ഖുർആൻ മുഴുവനായി ഉണ്ടെങ്കിലേ അത് മുഅ്ജിസത്താകൂ എന്ന് വാദിച്ചു. എന്നാൽ “ഒരു സൂറത്ത് കൊണ്ടുവരിക” എന്ന വെല്ലുവിളി അവരെ തിരുത്തുന്നു.
* ഖാളി അബൂബക്കർ(റ): ചെറുതോ വലുതോ ആയ ഒരു സൂറത്താണ് മുഅ്ജിസത്താവുക. “ഒരു സൂറത്ത് കൊണ്ടുവരിക” എന്ന ഖുർആനിലെ വെല്ലുവിളിയുടെ ബാഹ്യാർത്ഥത്തെ അദ്ദേഹം മുറുകെ പിടിക്കുന്നു.
* മറ്റൊരു അഭിപ്രായം: ഒരു സൂറത്തോ അല്ലെങ്കിൽ അതിന് തുല്യമായ അളവിലുള്ളതോ മുഅ്ജിസത്താണ്. ഉദാഹരണത്തിന് സൂറത്തുൽ കൗസറിന്റെ അത്രയും വലിപ്പമുള്ള ഒരു വചനമുണ്ടെങ്കിൽ അത് മുഅ്ജിസത്താണ്. അതിൽ കുറഞ്ഞ അളവിൽ അവർക്ക് വെല്ലുവിളി ഉയർത്തപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
* മറ്റുചിലർ: ഒരു വചനം കൊണ്ട് മാത്രം മുഅ്ജിസത്താവില്ല, ഒന്നിലധികം വചനങ്ങൾ വേണം.
* വേറെ ചിലർ: ഖുർആനിന്റെ കുറഞ്ഞ ഭാഗമായാലും കൂടുതൽ ഭാഗമായാലും അത്ഭുതമാണ്. “അവർ സത്യവാന്മാരാണെങ്കിൽ ഇതുപോലുള്ള ഒരു സംസാരം /ഹദീസ് അവർ കൊണ്ടുവരട്ടെ” എന്ന ത്വൂർ അധ്യായത്തിലെ സൂക്തമാണ് ഇവരുടെ തെളിവ്. എന്നാൽ ഖാളി അബൂബക്കർ(റ) ഇതിന് മറുപടി പറയുന്നത്: “ഒരു പൂർണ്ണമായ സംസാരം /ഹദീസ് എന്നത് ഒരു ചെറിയ സൂറത്തിന്റെ വലിപ്പമെങ്കിലും ഇല്ലാതെ സാധ്യമല്ല” എന്നാണ്.
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنٰا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلِّمْ