ആംഗ്യം കാണിക്കുമ്പോൾ മുഴുവൻ കൈപ്പത്തിയും ഉപയോഗിച്ച് സൂചിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ആശ്ചര്യപ്പെടുമ്പോൾ കൈപ്പത്തി മറിച്ചിടുമായിരുന്നു. സംസാരിക്കുമ്പോൾ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിക്കുകയും വലത് കൈപ്പത്തികൊണ്ട് ഇടത് തള്ളവിരലിൻ്റെ അടിഭാഗത്ത് അടിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ദേഷ്യപ്പെട്ടാൽ തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുകയും മുഖം മാറ്റിക്കളയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അവിടുത്തെ ചിരി അധികവും പുഞ്ചിരി മാത്രമായിരുന്നു.
ഹസൻ(റ) പറഞ്ഞു: “കുറച്ചുകാലം ഞാൻ ഈ വിവരണങ്ങൾ ഹുസൈൻ(റ)ൽ നിന്ന് മറച്ചുവെച്ചു. പിന്നീട് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം എന്നെക്കാൾ മുന്നിലായിരുന്നു. ഞാൻ ചോദിച്ച കാര്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം എന്നോടും ചോദിച്ചു. തിരുനബിﷺയുടെ ആഗമന നിർഗമനങ്ങളും കടന്നുവരുമ്പോഴുള്ള രൂപത്തെയും പറ്റി അദ്ദേഹം പിതാവിനോട് അഥവാ അലി(റ)യോട് ചോദിച്ചിരുന്നു. ഒരുകാര്യവും അദ്ദേഹം ഒഴിവാക്കിയില്ല.”
ഹുസൈൻ(റ) പറഞ്ഞു: “തിരുനബിﷺയുടെ പ്രവേശനത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ എൻ്റെ പിതാവിനോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: തിരുനബിﷺ വീട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ സമയത്തെ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരുന്നു: ഒരു ഭാഗം അല്ലാഹുവിനുവേണ്ടി, ഒരു ഭാഗം ഭാര്യമാർക്കുവേണ്ടി, ഒരു ഭാഗം സ്വന്തത്തിന് വേണ്ടി. പിന്നീട് സ്വന്തത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ഭാഗം ആളുകൾക്കുവേണ്ടിയും സ്വകാര്യങ്ങൾക്കുമായി വിഭജിച്ചിരുന്നു. പൊതുവായ ആവശ്യങ്ങൾ പ്രത്യേകമായവർ വഴി പരിഗണിച്ചിരുന്നു, അവരിൽ നിന്ന് ഒന്നും മറച്ചുവെച്ചില്ല.
ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ഭാഗത്തിലെ രീതി, സദ്ഗുണമുള്ളവർക്ക് അവരുടെ മതപരമായ ശ്രേഷ്ഠതയ്ക്കനുസരിച്ച് ബഹുമാനം നൽകുകയും അവരെ സമീപത്തേക്ക് അടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു. അവരിൽ ചിലർ ഒരൊറ്റ ആവശ്യമുള്ളവരും, ചിലർ രണ്ടാവശ്യമുള്ളവരും, ചിലർ പല ആവശ്യങ്ങളുള്ളവരുമായിരുന്നു. അവരുമായി ഇടപെടുകയും അവർക്ക് നന്മ നൽകുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ അവരെ വ്യാപൃതരാക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഉമ്മത്തിൻ്റെ കാര്യങ്ങൾ അവരോട് ചോദിച്ചറിയുകയും അവർക്ക് ആവശ്യമുള്ള കാര്യങ്ങൾ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ അവിടുന്ന് പറയും: ഇവിടെ സന്നിഹിതരായവർ അസന്നിഹിതരായവർക്ക് എത്തിച്ചുകൊടുക്കട്ടെ! എനിക്ക് അറിയിക്കാൻ കഴിയാത്തവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ എന്നെ അറിയിക്കുക. കാരണം, എത്തിക്കാൻ കഴിയാത്തവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾ ഭരണാധികാരിയെ അറിയിക്കുന്നവന് അന്ത്യനാളിൽ അല്ലാഹു അവൻ്റെ പാദങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തും.
ആളുകൾ തിരുനബിﷺയുടെ അടുക്കൽ അന്വേഷകരായി വന്നാൽ, നന്മയുടെ സൂചനകളോടെയും അറിവോടെയും മാത്രമേ പിരിഞ്ഞുപോവുകയുള്ളൂ.”
ഹുസൈൻ(റ) പറഞ്ഞു: “തിരുനബിﷺയുടെ പുറത്തേക്കുള്ള പോക്ക് എങ്ങനെയായിരുന്നു എന്നും ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോട് ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: ‘അല്ലാഹുവിൻ്റെ റസൂൽﷺ ആവശ്യമുള്ള കാര്യങ്ങളിലല്ലാതെ നാവിനെ സൂക്ഷിക്കുമായിരുന്നു. അവിടുന്ന് ആളുകളെ യോജിപ്പിക്കുമായിരുന്നു, ഭിന്നിപ്പിക്കില്ലായിരുന്നു. ഓരോ ജനതയിലെയും മാന്യരെ ആദരിക്കുകയും അവരെ അവരുടെ നേതാക്കന്മാരായി നിയമിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.
ആളുകളെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും അവരിൽ നിന്ന് കാവൽ തേടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ആർക്കും സന്തോഷവും സമീപന ഭംഗിയും നൽകാതെ മറച്ചുവെച്ചില്ല. അനുചരന്മാരുടെ കാര്യങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുകയും ആളുകളുടെ കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരോട് ചോദിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. നല്ലതിനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.
اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنٰا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ وَسَلِّمْ